HYUNJOO’nun post çevirisi:

 

HYUNJOO’nun post çevirisi:

 

ÇEVİRİ: BEYZA ALTINTAŞ’A AİTTİR. ÇEVİRİYİ HİÇBİR ŞEKİLDE ALMAYA YA DA KENDİ SAYFANIZDA PAYLAŞMAYA HAKKINIZ YOKTUR. SADECE YAZININ LİNKİNİ PAYLAŞABİLİRSİNİZ!

ÇEVİRİ: BEYZA ALTINTAŞ

Instagram: kardphotostr

Twitter: zombidekiumut

TikTok: kardphotostr

YouTube: Beyza Altıntaş

“Merhaba, ben Lee Hyonjoo,

Tesadüfen ortaya çıkan birçok olay boyunca kendi açıklamamı yapmaya korktum. Şu an bile çok korkuyorum. Şirketim o zamanlarda gerçeğe uzak olan açıklamalar yaptı ve – hala genç bir öğrenci ve tanıdığım kişi olan- kardeşimi mahkemeye verdiler.  Suçluların ebeveynleri, bana ve aileme suçlayıcı mesajlar gönderdiler.

Çok uzun bir zaman tereddüt ettiğim doğru çünkü eğer kendim bir açıklama yaparsam bana nasıl acı çektireceklerinden korktum.

Ancak buna rağmen, benim için cesaret gösteren ve beni destekleyen insanların hatırına en azından şu an cesaretimi toplamam gerektiğini hissettim. Bu yüzden şu an bunu yazıyorum.

Zorbalık, ben çıkışım için hazırlanırken 2014’te başladı ve ben gruptan ayrılana kadar yani 2016’ya kadar devam etti. 17 yaşında olan ve çıkışı için hazırlanmakta olan ben, yurtta kalmak zorunda kaldım. Bu yüzden 24 saatimi suçlularla aynı yerde, yaslanabileceğim kimse olmadan geçirmek zorunda kaldım.

Daha fazla katlanamadığım noktada çektiğim acıyı aileme anlattım ve ailem de şirketin CEO’suna anlatmaya çalıştı. Ancak bunun yerine, kendimi defalarca suçlandığım bir yerde buldum. Suçlular bunu öğrendikten sonra bana daha fazla işkence ettiler. Ailemi sadece kısa bir süreliğine menajerin önünde ya da buna benzer şekilde aramama izin verildi. Durum daha da kötüleşmeye başladı ve ben gün geçtikçe küçüldüğümü hissettim.

Halka açıklanan şeyler gerçekte yaşanan şeylerin sadece küçük bir kısmı. Bu üç yıl boyunca şahsıma yapılan şiddetli eylemler, davranışlar, alaylar ve küfürler nedeniyle çok acı çekmek zorunda kaldım. Ve özellikle büyükannemin, annemin, babamın ve küçük kardeşimin karakterlerine yapılan sebepsiz hakaretler ve saldırılar çok acı vericiydi. Şirket bunları biliyordu ama hiçbir karşılık verici önlem almadan sadece izledi.

Bu yüzden sonunu göremediğim bir karanlığa düştüm. Ve sonunda içinden çıkılamaz bir karar verdim ama hiçbir şey hissetmiyor ya da en ufak bir pişmanlık duymuyor gibi göründüler. Şirketin benim için hazırladığı tek taraflı bir nedenle gruptan ayrılarak bu sürece son verdim. Ve sonuç olarak sürekli olarak yapılan kötü yorumlarla, alaylarla ve hatta hain olmakla damgalanarak, bunlarla yüzleşmek zorunda kaldım.

Ailemin silinemeyecek yaralara sahip olmasından dolayı kendimi suçlayarak; daha özenli, olumlu ve sağlıklı bir şekilde yaşamaya çalıştım.

Halbuki yıllar geçmesine rağmen zorluk çektiğim anları unutmak kolay değildi. O zamanların karanlık anıları kalbimin bir köşesinde kaldı ve beni neredeyse tamamen yutacak bir hale gelen travmaya dönüştü.

Olumsuz olarak sadece kendimi değil çevremdeki insanları da etkilediğim zor bir dönemden geçmek zorunda kaldım. Bunları yaşarken çevremdeki insanlar benim adıma büyük cesaret topladılar ki bu da buraya gelmemi kolaylaştıran şey oldu.

Şimdi de küçük kardeşim ve tanıdıklarım için cesaretimi toplamaya çalışıyorum. Ve bu deneyimin bir sonucu olarak, bana destek olan ve onların varlığı için minnettar olduğum çok fazla insan olduğunu öğrendim. Benim için endişelenen ve her gün nasıl olduğumu soran insanlar sayesinde güç topladım. Ayrıca birçok insanın benim yaralarıma benzer yaralarla acı çektiğini de öğrendim.

Gençken yaşadığımız zorbalık ve toplumdan uzaklaştırılma, bizimle sonsuza kadar kalıyor gibi görünüyor. Sanırım dünyadaki herkesin benimle iyi geçinmesi imkansız ve nefret dolu duygular zaman zaman olacak. Ancak şiddetin ve zorbalığın herhangi bir nedenle haklı çıkacağını düşünmüyorum. Toplumdan uzaklaştırılmanın ve zorbalığın sebebinin ne olduğunun önemi olmaksızın yok olması gerektiğine inanıyorum.

Yedi yıl geçmiş olmasına rağmen hala daha o travma ve anılarla mücadele etmeme rağmen inanıyorum ki kendimi iyileşemeyeceğim ve hayatımı mutsuz olarak yaşayacağım düşüncesinden vazgeçirebilirim.

Bu yüzden benim yaşadıklarıma benzer şeyler yaşayan insanlara yani kurbanlara, tekrar mutlu ve sağlıklı bir yaşam süreceklerini göstermek istiyorum. Ayrıca bu durumun üstesinden gelerek, beni destekleyen insanlara hediye olarak vermek istiyorum.

Benden desteğinizi esirgemediğiniz ve bana güç verdiğiniz için tüm samimiyetimle teşekkür ederim. Bana çok büyük bir cesaret verdiniz.

Şu anda şirketim tarafından tüm faaliyetlerim durduruldu ve bana sorulmadan, teklif edilen yeni çalışmalar da tek taraflı olarak reddedildi. Şirketim ayrıca özel sözleşmemi feshedemeyeceklerini de belirtti.

Şu andan itibaren kendimi, ailemi ve tanıdıklarımı korumak için sessiz kalmayacağım. Şirketimin bana karşı açtığı ceza davasına da beni destekleyen insanların yardımıyla cevap vereceğim.

Hiç kolay olmayacak olsa da bunu iyi bir şekilde atlattıktan ve zor olan geçmişimi geride bıraktıktan sonra çok çeşitli aktivitelerle;  kendimin yeni, daha sağlıklı ve daha neşeli tarafıyla iyileştiğimi göstermeye çalışacağım.

Hem kendim hem de bunu okuyan insanlar için bu ayın geri kalanının mutlu ve sevgi dolu olmasını diliyorum.

Teşekkür ederim.”

 

 

ÇEVİRİ: BEYZA ALTINTAŞ’A AİTTİR. ÇEVİRİYİ HİÇBİR ŞEKİLDE ALMAYA YA DA KENDİ SAYFANIZDA PAYLAŞMAYA HAKKINIZ YOKTUR. SADECE YAZININ LİNKİNİ PAYLAŞABİLİRSİNİZ!

ÇEVİRİ: BEYZA ALTINTAŞ

Instagram: kardphotostr

Twitter: zombidekiumut

TikTok: kardphotostr

YouTube: Beyza Altıntaş